biuro@klr.com.pl

+48606301824

Super User
Odsłony: 29729

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 
boswellia serrata2
Rozwój ziołolecznictwa i jego dobroczynne skutki opierają się nie tylko na konwencjonalnych badaniach naukowych, ale także na obserwacjach i doświadczeniach osób stosujących zioła przez wieki. Być może jest tak, iż leki tradycyjne wymagają dłuższych badań. Zgoda. Ignorowanie ich przydatności tylko dlatego, że opierają się na „egzotycznych przekonaniach medycznych” i starych systemach leczenia było dość częstym błędem popełnianym przez naukową medycynę. Przyjmowanie a priori założenia, że to co tradycyjne i dziwaczne, nie nadaje się nawet do badań, jak postaram się wykazać, powoduje tylko stratę czasu i nie służy rozwojowi nauk medycznych.
W swoim komentarzu dotyczącym postu omawiającego bazylie świętą napisałem kilka ogólników na temat medycyny ajurwedyjskiej.
Muszę to trochę rozszerzyć. Zanim to uczynię przypomnę, iż Anglicy zamknęli w 1833 roku szkoły nauczające Ajuwerdy. Jednak ten system tradycyjnego lecznictwa ocalał, mimo spychania go na margines. Wobec faktów, które od czasu do czasu opisywano w prasie medycznej, WHO uznała Ajurwedę (1978 r.) za jedną z form medycyny tradycyjnej, której dorobek może być przydatny dla współczesnej medycyny. Od tego momentu mimo, iż nadal świat nauki przyjmował i uznawał założenia hinduskiej tradycji za „dziwaczne”, zaczęto prowadzić nieco intensywniejsze badania nad skutecznością jej leków i terapii. Słów parę na temat tych „egzotycznych” założeń.
W filozofii wedyjskiej, która stanowi „podstawę duchową” ajurwedy, są trzy podstawowe nadrzędne wartości tzw. dosze które są obecne w każdej rzeczy: vata, pitta, i kapha. Stan równowagi między trzema doszami u danej osoby sprzyja zdrowiu i długiemu życiu. Większość ludzi miewa problemy ze swoją dominującą doszą. Dla przykładu – ludzie u których dominuje vata są aktywni, zmienni i energiczni. Osoby o konstrukcji vata najczęściej zapadają na choroby związane z jej nadmiarem czyli mają np. problemy z układem nerwowym, cierpią na rwę kulszową, bóle lędźwiowo – krzyżowe, gazy jelitowe a nade wszystko – na zapalenia stawów i rozmaite choroby jelitowe. Choroba bowiem pojawia się wówczas, gdy równowaga między doszami zostanie zachwiana. Zaburzenia w poziomie dosz prowadzą do zmian w tkankach (uważa się także, że każda dosza dominuje w konkretnych miejscach np. vata skoncentrowana jest m.in. w jelitach) układzie wydalania i enzymatycznym. Fluidy cielesne, zaczynają się akumulować w odpowiednich punktach ciała. Zaburzenia jednej doszy mogą się rozprzestrzenić na inne tkanki i wywołać efekty wtórne w innych doszach, co może prowadzić do poważnych chorób a nawet śmierci. W miarę dalszego drażnienia nagromadzona dosza wylewa się z pierwotnego miejsca i rozprzestrzenia się po całym ciele tworząc skupiska w podatnych tkankach docelowych i zaburzając metabolizm. Leczenie w ajurwedzie polega nie tyle na walce z chorobą, ile na przywróceniu równowagi w doszach. W medycynie ajurwedyjskiej Boswellia serrata to ważny środek przeciwreumatyczny.
Co mówią badania naukowe?
W hinduskich badaniach (1988 – S.K. Verma i jego zespół) podawano guggal (nieprzetworzoną żywicę z Boswellia serrata) osobom z podwyższonym poziomem cholesterolu.
W grupie leczonej tym specyfikiem jego poziom w osoczu obniżył się o 7,8, 15,78, 21,75% pod koniec 4, 8 i 16 – ego tygodnia. Poziom trójglicerydów obniżył się w tym czasie o 6,7, 17,1, 27,1%, przy jednoczesnym stopniowym wzroście poziomu „dobrego” cholesterolu HDL do około 35,8% w końcu 16 tygodnia kuracji.
Wystąpił również znaczny spadek poziomu lipoprotein LDL. Naukowcy uznali, że preparaty z Boswelli są bezpieczne i wysoko skuteczne w obniżaniu różnych frakcji lipidowych (które przyczyniają się do choroby wieńcowej).
Preparat ajurwedyczny w skład którego wchodziły zioła: witania ospała (nie tak dawno opisana przez naszego pana doktora), ostryż długi i omówiony wyżej kadzidłowiec, okazał się wysoce skuteczny w leczeniu zapalenia stawów (K.K. Kulkarni i zespół – 1991 rok).Omawiany środek znacząco obniżył ból i stopień niesprawności.
W badaniu na ponad 260 pacjentach (dr Etzel – 1996 rok) zastosowano preparat z Boswellia serrata o nazwie H – 15. U pacjentów którym podawano H -15 stwierdzono redukcję obrzęków i bólu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Chorzy przyjmujących preparat z kadzidłowca zgłaszali również zmniejszenie tzw. porannej sztywności. Zmniejszono im znacząco dawki niesterydowych leków przeciwzapalnych, mimo to u 60% leczonych w ten sposób nastąpiło złagodzenie objawów reumatoidalnego zapalenia stawów.
Wspomniany preparat H -15 okazał się bardzo przydatny w leczeniu choroby Crohna , czy jak kto woli – Leśniewskiego – Crohna (stan zapalny – najczęściej jelita), pisze o tym pan doktor. Choroby o nieustalonej jak dotąd etiologii, wobec której medycyna akademicka jest nieco bezradna. Skutecznego sposobu leczenia dotychczas nie opracowano. W okresach zaostrzeń stosowane są środki przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Podawanie cierpiącym na to schorzenie (w stadium ostrego rzutu) H – 15 przynosiło lepszy efekt leczenia niż terapia mesalazyną.
Czym tak naprawdę jest preparat H – 15? To specjalny ekstrakt guggalu czyli nieprzetworzonej żywicy z Boswellia serrata. Guggul stosowano w medycynie ajurwedycznej przez ostatnie 1000 lat jako lek na różnorodne stany zapalne np. reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie kości i stawów, zapalenie kręgosłupa, choroby jelit, o czym już wyżej wspomniano (równoważenie dosz).
Badania współczesne dowiodły, że olibanum rzeczywiście działa przeciwbólowo, zmniejsza stany zapalne w przebiegu reumatyzmu, wpływa ochronnie na miąższ wątroby, antyproliferacyjnie wobec nowotworów (szczególnie Boswellia carteri), immunomodulująco, uspokajająco, przeciwbakteryjnie i wykrztuśnie. Wyniki pochodzą głównie z badań na zwierzętach.
Żywica olibanum w Tradycyjnej Medycynie Chińskiej zwana Ru Xiang swoje działanie przeciwbólowe zawdzięcza bardzo konkretnej cesze. Należy do ziół aktywujących cyrkulację krwi i to w tych najdrobniejszych kapilarach oraz usuwa konglomeraty krwi powodujące jej zastój. Ostry, zlokalizowany, przeszywający ból to w TMC oznaka zastoju krwi właśnie. Najlepiej obrazuje to przeszywający ból zęba czy ból kolkowy. Tępy ból, rozlany to zastój qi (energii).
Jest ostra, gorzka i ciepła. Wchodzi do meridianów Serca, Wątroby i Śledziony.
Doskonale sprawdza się w ostrych bólach brzucha, również tych związanych z nieprawidłowym miesiączkowaniem czy bolesnym jajeczkowaniem, ostrym bólem np. żołądka, bólem zębów. A nade wszystko we wszystkich traumatycznych zdarzeniach: złamaniach, skręceniach, naciągnięciach mięśni czy więzadeł. Im szybciej podana tym straty mniejsze. Wspomaga regenerację, w tym kości, zmniejsza wysięki, Jest doskonała w chorobach stawowych.
Najlepiej zakupić czystą żywicę i przygotować odwar (3-10g na dzień). Jeszcze lepiej, jeśli ma się czas i możliwość, skruszoną podsmażyć na patelni z naturalnym octem – wtedy naprawdę mocno i szybko działa. Wręcz w minutach. W takiej formie stosowałam też w bólach nowotworowych. Właśnie tak spreparowana dużo mniej podrażnia żołądek, bo właśnie ewentualne wymioty czy mdłości mogą pojawić się przy jej stosowaniu, jako efekt uboczny.
Niektórzy sceptycy zgodność ustaleń współczesnych badań z dawną tradycją mogliby nazwać zbiegiem okoliczności. Być może. Jednak wobec powyższego wydaje się, że warto badać dawne doświadczenia i tradycje. Nie traci się wówczas czasu którego cierpiący chorzy nie mają z pewnością w nadmiarze.
 
Boswellia serrata a glejak
 
Są na temat Boswelli też i takie informacje:
MediaObjects / 11060_2006_9248_Fig1_HTML.jpg
CT przed zastosowaniem Bostwelli
MediaObjects / 11060_2006_9248_Fig2_HTML.jpg
CT po zastosowaniu Bostwelli - (10 tygodni)
Profesor Thomas Simmet badał Boswellia serrata na astrocytomach, guz znany ze swojej skłonności do przerzutów. Pochodzenie prof. Simmeta dotyczy farmakologii i sugeruje, że kwasy bosweliowe zmniejszają stan zapalny. Byłem zaznajomiony z tymi badaniami, ponieważ boswellia jest szeroko stosowana w Ajurwedzie w celu zmniejszenia objawów zapalenia stawów. Prof. Simmet proponuje, aby boswellia hamowała wytwarzanie enzymu, który powoduje wytwarzanie leukotrienów związanych ze stanem zapalnym. W badaniach laboratoryjnych prof. Simmet zaobserwował, że im bardziej złośliwy jest nowotwór, tym więcej produkuje leukotrienówWydaje się to
 
utrwalać cykl wzrostu prawie nie do powstrzymania a więc może wskazywać że jest jedną z głównych przyczyn.
Współpracując z neurochirurgiem Michaelem Winkingiem, 25 pacjentom podawano suchy ekstrakt z boswellia na jeden tydzień. Guzy usunięto następnie chirurgicznie. Około połowa pacjentów miała tak znaczne regresje, że guzy zniknęłyUżyli dawki 800 mg. trzy razy dziennie.
W szpitalach uniwersyteckich w Bochum i Giessen pacjentom z guzami glejowymi podawano nieco wyższe dawki Boswellia serrata , 3600 mg. na dzień. 
W ciągu zaledwie kilku dni wiele objawów związanych z guzami mózgu, takimi jak bóle głowy i kulawizny, znacznie się zmniejszyło. Chociaż znaczna część tego efektu może być bardziej związana ze zmniejszeniem obrzęku niż z regresją guza, obrzęk i wynikające z niego naciski są poważnymi skutkami ubocznymi nowotworu, które wpływają na jakość życia. Raporty z tych prób są wstępne i naukowcy nie chcą spekulować na temat długoterminowych wyników i tego, czy wzrost guza został zatrzymany, czy nie.
Z innych źródeł:

Kwasy bosweliowe (BA) są od dawna uważane za przydatne dodatkowe środki farmakologiczne do leczenia pacjentów ze złośliwymi guzami mózgu, zwłaszcza glejakiem. Postulowano dwa główne tryby działania związane z BA: i) właściwości przeciwzapalne, które są przydatne do tworzenia powstawania obrzęku, i ii) wewnętrzne właściwości komórek przeciwnowotworowych, z dotychczas nieokreślonym sposobem działania. Niniejsze badanie oceniało wpływ różnych pochodnych BA na żywotność i klonogenność panelu dziewięciu długookresowych linii komórek glejaka i pięciu linii komórek inicjujących glejak, badało postęp cyklu komórkowego i tryb indukcji śmierci komórek oraz badało potencjalną synergię z temozolomidem (TMZ) lub napromieniowaniem. BA indukował zależną od stężenia utratę żywotności i klonogenności, która była niezależna od statusu białka nowotworowego 53 i ekspresji metylotransferazy DNA O6-metyloguaniny. Traktowanie komórek glejaka BA spowodowało indukcję śmierci komórek przed lub po wejściu w fazę S i wykazywało cechy apoptotycznej śmierci komórki. Synergię z napromieniowaniem lub TMZ wykryto w pewnych stężeniach; jednak efekty hamujące były w większości addytywne i nigdy nie były antagonistyczne. Chociaż potwierdzono wewnętrzne właściwości cytotoksyczne BA przy niskich stężeniach mikromolekularnych i zidentyfikowano potencjalną synergię z napromieniowaniem i temozolomidem, bliższy cel farmakodynamiczny BA pozostaje do zidentyfikowania. przed lub po wejściu w fazę S i wykazywał cechy apoptotycznej śmierci komórki. Synergię z napromieniowaniem lub TMZ wykryto w pewnych stężeniach; jednak efekty hamujące były w większości addytywne i nigdy nie były antagonistyczne. Chociaż potwierdzono wewnętrzne właściwości cytotoksyczne BA przy niskich stężeniach mikromolekularnych i zidentyfikowano potencjalną synergię z napromieniowaniem i temozolomidem, bliższy cel farmakodynamiczny BA pozostaje do zidentyfikowania. przed lub po wejściu w fazę S i wykazywał cechy apoptotycznej śmierci komórki. Synergię z napromieniowaniem lub TMZ wykryto w pewnych stężeniach; jednak efekty hamujące były w większości addytywne i nigdy nie były antagonistyczne. Chociaż potwierdzono wewnętrzne właściwości cytotoksyczne BA przy niskich stężeniach mikromolekularnych i zidentyfikowano potencjalną synergię z napromieniowaniem i temozolomidem, bliższy cel farmakodynamiczny BA pozostaje do zidentyfikowania.

Słowa kluczowe: kwas bosweliowy, glejak, napromienianie, temozolomid

Wprowadzenie

Kwasy bosweliowe (BA) są ekstraktami z żywicy gumowej Boswellia serrata (indyjskiego kadzidła) i innych gatunków Boswellia , które składają się głównie z olejków lotnych (5–15%), czystej żywicy (55–66%) i śluzu (12–23%) ) (  ,  ). Żywica gumy zazwyczaj zawiera 30% BA (  ); jednakże żywice gumowe z różnych kontrastów gatunków Boswellia w kompozycji BA. Na przykład żywica gumowa Boswellia serrata zawiera podobne ilości kwasu 11-keto-β-bosweliowego (KBA) i acetylo-KBA (AKBA) (odpowiednio 3,0–4,7% i 2,2–2,9%); natomiast żywica gumowa Boswellia carterii Birdw(Kadzidło afrykańskie) zawiera mniejsze ilości KBA (0,5%) w porównaniu z AKBA (3,3%). BA są pentacyklicznymi triterpenami, które mogą istnieć w konfiguracji α lub β (  ,  ). Różne badania farmakologiczne wskazują, że pochodne o konfiguracji β wykazują silniejszą aktywność biologiczną w porównaniu z odpowiednimi izomerami α (  ). Liczne produkty Boswellia serrata o różnych składach poddano badaniom klinicznym.

BA od dawna były uważane za użyteczne dodatkowe środki farmakologiczne do leczenia pacjentów z złośliwymi glejakami (  ), a ostatnio przerzutami do mózgu (  ). Postulowano dwa główne tryby działania związane z BA. Jedna z teorii sugeruje, że BA mają właściwości przeciwzapalne, które są użyteczne w tworzeniu obrzęku w kontekście rosnących guzów mózgu (  ). Druga teoria proponuje, aby BA posiadały wewnętrzne właściwości komórek przeciwnowotworowych, które mogą zmniejszać obciążenie guzem. To ostatnie założenie opierało się w dużej mierze na badaniach nad hodowlą komórkową, które obejmują wcześniejsze badania z Laboratorium Neuro-Onkologii Molekularnej, Oddział Neurologii, Szpital Uniwersytecki w Zurychu (Zurych, Szwajcaria) ( ) i jedno badanie in vivo na modelu szczura C6, opublikowane ponad dziesięć lat temu (  ). Śmierć komórek glejaka indukowaną przez BA wcześniej scharakteryzowano jako apoptotyczną pod względem morfologii, ale wydawała się nie obejmować aktywacji kaspaz lub być uratowana przez białka z rodziny chłoniaków z komórek B 2 (  ).

W niniejszym badaniu zbadano wpływ wybranych pochodnych BA (konfiguracja α i β), z naciskiem na ludzkie komórki macierzyste podobne do glejaka in vitro , i zbadano, czy środki te działają synergicznie z temozolomidem (TMZ) lub napromieniowaniem, które są standardowy wybór opieki w glejaku (  ).

Materiały i metody

Materiały i linie komórkowe

AKBA i β-BA wyizolowano z żywicy Boswellia serrata i oczyszczono w Instytucie Alpinia (Instytut Nauk Fitofarmaceutycznych Alpinia Laudanum AG, Walenstadt, Szwajcaria). α-BA zakupiono od Fluka (Sigma-Aldrich International GmbH, St. Gallen, Szwajcaria). Roztwory podstawowe AKBA, α-BA i β-BA przygotowano w 100% etanolu (MSD Merck Sharp & Dohme AG, Lucerna, Szwajcaria). Specyficzną dla partii kontrolę AKBA i β-BA przeprowadzono stosując wysokociśnieniową chromatografię cieczową (Alpinia Laudanum Institute of Phytopharmaceutical Sciences AG, Walenstadt, Szwajcaria). Porcje przechowywano w 4 ° C. Schering-Plough TMZ został dostarczony przez Merck (Kenilworth, NJ, USA). Przygotowano 200 mM roztwór podstawowy TMZ w sulfotlenku dimetylu (Sigma-Aldrich, St. Louis, MO, USA) i przechowywano w -20 ° C.

Linie komórkowe ludzkiego glejaka U87MG i T-98 G zakupiono z American Type Culture Collection (Manassas, VA, USA). Inne długoterminowe linie komórkowe (LTC), w tym LN-18, LN-428, D-247MG, LN-319, A-172, LN-308 i LNT-229, zostały dostarczone przez profesora N. de Tribolet ( Lozanna, Szwajcaria). Oprócz ustalonych linii komórkowych, w niniejszym badaniu zastosowano również pierwotne komórki inicjujące glejaka pochodzące od pacjenta (GIC) T-269, T-325, S-24, ZH-161 i ZH-305, które wyizolowano w Laboratorium Neuro-Onkologii Molekularnej, Oddział Neurologii, Szpital Uniwersytecki w Zurychu, jak opisano wcześniej ( ). LTC hodowano w pożywce Eagle'a zmodyfikowanej przez Dulbecco (Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc., Waltham, MA, USA) zawierającej 10% płodowej surowicy cielęcej (FCS; Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.) i 2 mM glutaminy (Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.). GIC utrzymywano w Neurobasal Medium ®(Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.) uzupełniony 2% suplementem B-27 (Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.), 2 mM glutaminy, 20 ng / ml czynnika wzrostu naskórka (PeproTech EC Ltd., Londyn, Wielka Brytania) , 20 ng / ml czynnika wzrostu fibroblastów (PeproTech EC Ltd.) i 32 jednostki międzynarodowe / ml heparyny (Sigma-Aldrich). W doświadczeniach z napromieniowaniem komórki napromieniowano w źródle promieniowania Co (60-Co Thermal Energy Systems; Sulzer AG, Winterthur, Szwajcaria) przy 1, 3 i 9 szarościach (Gy) przed dodaniem pochodnych BA przez 72 godziny w surowicy wolne od medium (SFM; Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.).

Testy ostrej żywotności

W przypadku LTC 10 000 komórek / studzienkę wysiano w 96-studzienkowych płytkach (TPP; Sigma-Aldrich) w pełnej pożywce (Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.) i pozostawiono na 24 godziny. Następnie komórki eksponowano na pochodne BA przy 1,95-220,00 µM przez 72 godziny w SFM. GIC wysiano za pomocą wyżej wymienionej metody w pożywce neurobasalnej (Gibco; Thermo Fisher Scientific, Inc.), inkubowano przez 24 godziny, a następnie eksponowano na pochodne BA przez 72 godziny. W celu określenia aktywności metabolicznej LTC i GIC zastosowano test bromku 3- (4,5-dimetylotiazol-2-ilo) -2,5-difenylotetrazoliowego (MTT). W skrócie, MTT (Sigma-Aldrich) rozpuszczono w soli fizjologicznej buforowanej fosforanami (PBS). Dodecylosiarczan sodu (10%; Fluka; Sigma-Aldrich) zastosowano do rozpuszczenia fioletowego formazanu. Absorbancję mierzono za pomocą spektrofotometru Infinite M200 (Tecan Schweiz AG, Männedorf, Szwajcaria) przy 540 nm. Komórki traktowane rozpuszczalnikiem (0,5% etanolu; Merck) zastosowano jako odniesienie dla porównania. Ponadto zastosowano cytometrię przepływową do oceny indukcji śmierci komórek apoptotycznych i nekrotycznych. Komórki zebrano za pomocą accutase (Thermo Fisher Scientific, Inc.) i potraktowano jak wskazano wFig. 3 w SFM, przemywa w PBS i ponownie zawiesza się w 10 mmol / l, 4- (2-hydroksyetylo) -1-piperazynoetanosulfonowy / NaOH (pH 7,4), 140 mmol / l NaCI i 2,5 mmol / l CaCl 2 . Izotiocyjanian fluoresceiny (rozcieńczenie 1: 100; Becton Dickinson AG, Allschwil, Szwajcaria) lub znakowana błękitem Pacific aneksyna V (AnxV; rozcieńczenie, 1: 100; BioLegend, Inc., San Diego, CA, USA) i jodek propidyny (PI Dodano 50 µg / ml; Sigma-Aldrich) i fluorescencję nieutrwalonych komórek w sumie 10 000 zdarzeń na warunki zarejestrowano w cytometrze przepływowym BD FACSVerse ™ (Becton Dickinson AG). Komórki pojedyncze lub podwójnie dodatnie AnxV lub PI oznaczono ilościowo przy użyciu oprogramowania FlowJo (wersja 10.0.8; FlowJo LLC, Ashland, OR, USA).

Metabolizm komórek LTC i GIC oceniano za pomocą testu MTT.

Wrażliwość LTC i GIC na pojedyncze pochodne BA (AKBA, α-BA i β-BA) w żywotnej żywotności i w testach przeżycia klonogennego. LN-319 LTC lub T-269 GIC eksponowano na wzrastające stężenia leku i aktywność metaboliczną oceniano za pomocą testu MTT w (A) żywotnej żywotności lub (B) testach przeżycia klonogennego. (C) Komórki poddano działaniu leków (AKBA, 1,95, 19,50 lub 195,00 µM; α-BA i β-BA, 2,2, 22,0 lub 220,0 µM) przez 2, 4, 8, 12, 24, 48 lub 72 godziny, a następnie poddane testom MTT. Dane wyrażono jako średnią i SEM (n = 2). LTC (symbole lewe, wypełnione) lub GIC (symbole prawe, otwarte) eksponowano na BA w sposób zależny od stężenia, a aktywność metaboliczną oceniano w teście MTT w testach (D) ostrej żywotności lub (E) klonogenności. EC 50wartości obliczono dla każdego BA w każdej badanej linii komórkowej. Przedstawiono reprezentatywne wyniki dwóch niezależnych eksperymentów. SEM wynosiła <15%. BA, kwas bosweliowy; AKBA, kwas acetylo-11-keto-β-bosweliowy; LTC, długoterminowa linia komórkowa; GIC, glejakowa kultura podobna do łodygi; MTT, bromek 3- (4,5-dimetylotiazol-2-ilo) -2,5-difenylotetrazoliowy; EC 50 , połowa maksymalnego skutecznego stężenia; SEM, błąd standardowy średniej.

Analiza danych

Dane są reprezentatywne dla eksperymentów przeprowadzonych trzy razy, a wyniki były podobne we wszystkich trzech eksperymentach. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą oprogramowania GraphPad Prism 5 (GraphPad Software, Inc., La Jolla, CA, USA). Związek między wrażliwością linii komórkowych na BA i ekspresją p53 i MGMT określono za pomocą współczynnika korelacji rang Spearmana. Synergię napromieniowania lub pochodnych TMZ i BA oceniono metodą ułamkową produktu (  ). Różnice wynoszące 10% obserwowanego i przewidywanego (addytywnego) efektu uznano za synergistyczne. Uznano, że p <0,05 wskazuje na statystycznie istotną różnicę. Dane wyrażono jako średnią ± błąd standardowy średniej.

Wyniki

Wewnętrzna aktywność BA przeciwko modelom glejaka LTC i GIC

Trzy z sześciu głównych pierwotnych pochodnych BA zbadano pod kątem właściwości hamowania ostrego wzrostu i właściwości antyklonogennych w panelu dziewięciu modeli LTC i pięciu modeli GIC. Reprezentatywne stężenia i czasu odpowiedź dla wybranych pochodnych BA są pokazane na fig. 1A-C . Wartości połowy maksymalnego skutecznego stężenia (EC50 ) w testach ostrej żywotności wahały się od 1,1 do 314,4 µM w LTC i od 42,1 do 668,2 µM w GIC. AKBA wykazała najwyższą aktywność w sześciu z dziewięciu LTC i czterech z pięciu GIC ( ryc. 1D ). W teście przeżywalności klonogennych, WE 50 wartości w zakresie pomiędzy 0,1 a 88 mikrometrów KDT i 13.1 i 34.1 urn GIC ( fig. 1E ). EC 50wartości w ostrej żywotności i w testach klonogennych były skorelowane (r = 0,80, p = 0,0025). Dlatego też wyniki ostrej żywotności i testów przeżycia klonogennego były ogólnie podobne, co sugeruje, że ostra cytotoksyczność jest w dużej mierze odpowiedzialna za utratę klonogenności lub sferogenności. Ekspozycja na AKBA (19,5 µM), α-BA (22,0 µM) lub β-BA (22,0 µM) hamowała tworzenie sfery w ZH-161 ( Fig. 2 ), T-269 lub T-325 (dane nie pokazane).

Hamowanie tworzenia sfery przez AKBA, α-BA lub β-BA. ZH-161 (10 000 komórek / studzienkę) eksponowano na AKBA (19,5 µM), α-BA (22,0 µM) lub β-BA (22,0 µM) i monitorowano przez 168 h pod kątem tworzenia kul przez mikroskopię z kontrastem fazowym. Etanol (1%) włączono jako kontrolę rozpuszczalnika. BA, kwas bosweliowy; AKBA, kwas acetylo-11-keto-β-bosweliowy.

W celu scharakteryzowania sposobu hamowania wzrostu w krótkoterminowych testach, przebadano cykl komórkowy reprezentatywnych komórek LTC (LN-319) lub GIC (T-269) eksponowanych na AKBA, α-BA i β-BA cytometria przepływowa po 72 godzinach. W LTC, w zakresie stężeń i czasu tych eksperymentów, AKBA, α-BA i β-BA indukowały wzrost frakcji sub-G1 związany z silnym spadkiem G1, ale tylko niewielką zmianę w komórkach S lub G2 / M , wskazując indukcję śmierci komórki przed lub po wejściu w fazę S ( Fig. 3A ; górny panel). W GIC nie zaobserwowano ani zatrzymania cyklu komórkowego, ani indukcji śmierci komórek przed lub po wejściu w fazę S po leczeniu BA. Jednak przy największych stężeniach leku zaobserwowano tendencję do wzrostu frakcji sub-G1 i G2 / M ( ryc. 3Adolny panel). Ponadto cytometria przepływowa wykorzystująca znakowanie AnxV / PI dla wczesnych objawów apoptozy i ocena pierwotnej lub wtórnej martwicy potwierdziły indukcję śmierci komórek, która ewoluowała wraz z wczesną pozytywnością AnxV po inkubacji przez 3 godziny (GIC) i 12 godzin (LTC) i spowodowało wtórne zdarzenia apoptotyczne po 72-godzinnej inkubacji, zgodne z apoptotyczną śmiercią komórek w LTC i GIC ( Fig. 3B ; odpowiednio lewy i prawy panel). Ewentualny Związek pomiędzy białkiem nowotworu 53 ( 53) lub O 6 -methylguanine metylotransferazy DNA ( MGMT) stan i wrażliwość na BAS została zidentyfikowana (  , ). Spośród LTC, U87MG, LNT-229, A-172 i D247MG zachowują funkcję p53 typu dzikiego, określoną przez aktywność transkrypcyjną (  ), podczas gdy LN-18 i T-98 G wyrażają MGMT (  ). Nie stwierdzono związku między wrażliwością linii komórkowych na BA i p53lub statusem MGMT określanym przez współczynnik korelacji rang Spearmana (p53, r = -0,056, P = 0,88; MGMT, r = 0,089, P = 0,77) (  ,  ).

Synergistyczna aktywność β-BA z napromieniowaniem lub TMZ

Wrażliwość linii komórek glejaka na leczenie skojarzone BA (AKBA, a-BA lub β-BA) i TMZ (0, 100 lub 500 µM) lub napromieniowanie (1, 3 lub 9 Gy) badano również w ostrej żywotności i klonogennym testy przeżycia. Ogólnie, efekty terapii skojarzonej były w większości addytywne i nigdy nie były antagonistyczne, jak określono metodą frakcjonowanego produktu (dane nie pokazane) (  ). Niektóre kombinacje BA i TMZ lub napromieniowanie spełniały kryteriów synergicznego hamowania, a reprezentatywny pokazane na fig. 4A-D . Na przykład, jednoczesne leczenie beta-BA i TMZ ( fig. 4A i C ) lub napromieniania ( fig. 4B i D ) wykazały synergistyczne działanie w niskich stężeniach (ba <WE 50) w komórkach LN-319 w dwóch konfiguracjach eksperymentalnych. Nie zaobserwowano takich synergistycznych efektów dla T-269 z żadną kombinacją (dane nie pokazane).

Synergistyczne efekty BA i TMZ lub napromieniowania. Komórki LN-319 eksponowano przez 72 godziny na sam β-BA (2,2 i 10,9 µM) (A) lub (B) w połączeniu z TMZ (100 lub 500 µM) lub napromieniowaniem (1 lub 3 Gray). Aktywność metaboliczną oceniano za pomocą testu MTT, a przewidywany efekt obserwowany przy 2,2 µM porównywano przy użyciu metody produktu frakcyjnego (  ). Podobne badania przeprowadzono jako testy przetrwania klonogennego z samym β-BA (C) lub (D) w połączeniu z TMZ (100 lub 500 µM) lub napromieniowaniem (1 lub 3 Gray). Różnice wynoszące 10% obserwowanego i przewidywanego (addytywnego) efektu uznano za synergistyczne. Dane wyrażono jako średnią ± błąd standardowy średniej. BA, kwas bosweliowy; Temozolomid, temozolomid; MTT, bromek 3- (4,5-dimetylotiazol-2-ilo) -2,5-difenylotetrazoliowy.

Dyskusja

Istnieje duże zainteresowanie i zapotrzebowanie na nowe opcje terapeutyczne dla glejaka, w tym środki fitoterapeutyczne i środki ukierunkowane szczególnie na obrzęk związany z nowotworem (  ). Pochodne BA są stosowane w tym wskazaniu od ponad dziesięciu lat, głównie w krajach Europy Środkowej (  ).

Niniejsze badanie potwierdza, że ​​BA mogą wywierać znaczącą aktywność cytotoksyczną i antyproliferacyjną na panelu LTC i GIC ( ryc. 1 ). Wyniki te poszerzają podobne wyniki poprzednich badań dotyczących LTC (  ) do modeli GIC, które nie były wówczas dostępne. Tworzenie się sfer przez GIC było hamowane w sposób zależny od stężenia ( ryc. 2 ). Biochemiczny tryb działania cytotoksycznego tych związków i związane z nimi zbliżone cele molekularne pozostają niejasne. Ponadto głęboka indukcja śmierci komórek w hodowlach komórek glejaka może wymagać pewnych stężeń BA; czy stężenia można osiągnąć przez dłuższy czas w warunkach in vivoustawienie dawkowania pozostaje niepewne. Kilka badań badających poziom BA w osoczu i mózgu u szczurów po doustnym podaniu ekstraktów żywicy z gumy serrate Boswellia (  ,  ,  ) ujawniło, że mózg wykazuje dostępność głównych BA, z β-BA i α-BA wykazującymi największe i KBA i AKBA wykazujące najniższe poziomy (  ). Jednakże do osiągnięcia stężenia BA opisany Gerbeth i inni (  ) były obniżone w porównaniu z KE 50stężenia określone jako cytotoksyczne i antyproliferacyjne dla panelu LTC i GIC w niniejszym badaniu. Ta niespójność może być spowodowana brakiem radiologicznej częściowej lub całkowitej odpowiedzi u pacjentów z glejakiem poddanych działaniu tych środków.

Na podstawie aktualnej wiedzy o komórkach glejaka jest mało prawdopodobne, aby kandydujące biochemiczne cele BA, w tym 5-lipoksygenaza, syntaza prostaglandyny E (PGES) lub katepsyna G, były wystarczająco istotne dla żywotności komórek glejaka, aby stanowiły śmiertelny cel farmakologiczny (  ) . Jednakże, aby formalnie udowodnić lub obalić tę hipotezę, cele wymagałyby usunięcia farmakologicznego lub genetycznego, aby ocenić, czy toksyczne działanie BA może zostać odtworzone.

Alternatywnie, w warunkach in vivo , cele BA mogą być dotknięte komórkami glejaka i naciekającej populacji komórek gospodarza, co przyczynia się do wzrostu guza i jest obecnie uważane za obiecujący cel w leczeniu glejaków (  ). Na przykład, hamowanie cyklooksygenazy-2, która reguluje wytwarzanie prostaglandyny E2 przez PGES-1, wskazywało na opóźnianie rozwoju glejaka w mysim modelu glejaka przez hamowanie rozwoju komórek supresorowych pochodzących od mieloidów (MDSC) i akumulację komórki w mikrośrodowisku guza (  ).

Dlatego też działanie przeciw glejakowi może być hamowane przez zakłócanie naciekania guza przez MDSC, komórki mikrogleju i makrofagi oraz przez działania prozapalne lub potencjalnie rakotwórcze. Aby potwierdzić to założenie, należałoby ustanowić paradygmat BA in vivo , kontrolę wzrostu glejaka i staranną charakterystykę składu komórek gospodarza oraz aktywności zapalnej i immunologicznej. Obecne dane potwierdzają, że BA mają wewnętrzne właściwości cytotoksyczne przy niskich stężeniach mikromolekularnych i mogą potencjalnie uzyskać synergię z napromieniowaniem i temozolomidem. Dlatego też BA należy rozważyć w leczeniu glejaka, chociaż bliższe cele farmakodynamiczne pozostają do zidentyfikowania.

Podziękowanie

Niniejsze badanie było wspierane przez Alpinia Institute (Walenstadt, Szwajcaria).

Referencje

1. Kreck C, Saller R. Indischer Weihrauch und seine Zubereitungen einschliesslich H15 als traditionelles und modernes Therapeutikum. Internista Prax. 1998; 38 : 857–872.  ]
2. Abdel-Tawab M, Werz O, Schubert-Zsilavecz M. Boswellia serrata : Ogólna ocena danych in vitro , przedklinicznych, farmakokinetycznych i klinicznych. Clin Pharmacokinet. 2011; 50 : 349–369. doi: 10.2165 / 11586800-000000000-00000. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
3. Basch E, Boon H, Davies-Heerema T, Foppo I, Hashmi S, Hasskarl J, Sollars D, Ulbricht C. Boswellia : Systematyczny przegląd oparty na dowodach przeprowadzony przez Natural Standard Research Collaboration. J Herb Pharmacother. 2004; 4 : 63–83. doi: 10.1080 / J157v04n03_06. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
4. Gerbeth K, Meins J, Kirste S, Momm F, Schubert-Zsilavecz M, Abdel-Tawab M. Oznaczanie głównych kwasów bosweliowych w osoczu metodą wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej / spektrometrii masowej. J Pharm Biomed Anal. 2011; 56 : 998–1005. doi: 10.1016 / j.jpba.2011.07.026. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
5. Poeckel D, Werz O. Kwasy bosweliowe: działania biologiczne i cele molekularne. Curr Med Chem. 2006; 13 : 3359–3369. doi: 10.2174 / 092986706779010333. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
6. Streffer JR, Bitzer M, Schabet M, Dichgans J, Weller M. Odpowiedź obrzęku mózgu związanego z radiochemoterapią na środek fitoterapeutyczny, H15. Neurologia. 2001; 56 : 1219–1221. doi: 10.1212 / WNL.56.9.1219. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
7. Kirste S, Treier M, Wehrle SJ, Becker G, Abdel-Tawab M, Gerbeth K, Hug MJ, Lubrich B, Grosu AL, Momm F. Boswellia serrata działa na obrzęk mózgu u pacjentów napromieniowanych z powodu guzów mózgu: prospektywny, randomizowana, kontrolowana placebo, podwójnie ślepa próba pilotażowa. Rak. 2011; 117 : 3788–3795. doi: 10.1002 / cncr.25945. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
8. Glaser T, Winter S, Groscurth P, Safayhi H, Sailer ER, Ammon HP, Schabet M., Weller M. Kwasy bosweliowe i glejak złośliwy: indukcja apoptozy, ale brak modulacji wrażliwości na lek. Br J Cancer. 1999; 80 : 756–765. doi: 10.1038 / sj.bjc.6690419. Bezpłatny artykuł PMC ] [ PubMed ] [ CrossRef ]  ]
9. Winking M, Sarikaya S, Rahmanian A, Jödicke A, Böker DK. Kwasy bosweliowe hamują wzrost glejaka: nowa opcja leczenia? J Neurooncol. 2000; 46 : 97–103. doi: 10.1023 / A: 1006387010528. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
10. Weller M, van den Bent M, Hopkins K, Tonn JC, Stupp R, Falini A, Cohen-Jonathan-Moyal E, Frappaz D, Henriksson R, Balana C, et al. Wytyczne EANO dotyczące diagnostyki i leczenia glejaków anaplastycznych i glejaka. Lancet Oncol. 2014; 15 : e395 – e403. doi: 10.1016 / S1470-2045 (14) 70011-7. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
11. Günther HS, Schmidt NO, Phillips HS, Kemming D, Kharbanda S, Soriano R, Modrusan Z, Meissner H, Westphal M, Lamszus K. Glioblastoma-wzbogacone kultury komórek macierzystych tworzą odrębne podgrupy według kryteriów molekularnych i fenotypowych. Onkogen. 2008; 27 : 2897–2909. doi: 10.1038 / sj.onc.1210949. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
12. Webb JL. Inhibitory enzymu i metabolizmu. Vol. 1. New York, NY: Academic Press; 1963. str. 55–79. i str. 488–512.  ]
13. Wischhusen J., Naumann U, Ohgaki H, Rastinejad F, Weller M. CP-31398, nowy środek stabilizujący p53, indukuje zależną od p53 i niezależną od p53 śmierć komórek glejaka. Onkogen. 2003; 22 : 8233–8245. doi: 10.1038 / sj.onc.1207198. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
14. Hermisson M, Klumpp A, Wick W, Wischhusen J, Nagel G, Roos W, Kaina B, Weller M. O6-metylguanina metylotransferaza DNA i status p53 przewidują wrażliwość temozolomidu w ludzkich komórkach glejaka złośliwego. J Neurochem. 2006; 96 : 766–776. doi: 10.1111 / j.1471-4159.2005.03583.x. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
15. Gerbeth K, Hüsch J, Fricker G, Werz O, Schubert-Zsilavecz M, Abdel-Tawab M. Metabolizm in vitro, przenikanie i dostępność mózgu sześciu głównych kwasów bosweliowych z żywic gum Boswellia serrata. Fitoterapia. 2013; 84 : 99–106. doi: 10.1016 / j.fitote.2012.10.009. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
16. Reising K, Meins J, Bastian B, Eckert G, Mueller WE, Schubert-Zsilavecz M, Abdel-Tawab M. Oznaczanie kwasów bosweliowych w mózgu i osoczu za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej / tandemowej spektrometrii mas. Anal Chem. 2005; 77 : 6640–6645. doi: 10.1021 / ac0506478. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
17. Charles NA, Holland EC, Gilbertson R, Glass R, Kettenmann H. Mikrośrodowisko guza mózgu. Glia. 2011; 59 : 1169-1180. doi: 10.1002 / glia.21136. PubMed ] [ CrossRef ]  ]
18. Fujita M, Kohanbash G, Fellows-Mayle W, Hamilton RL, Komohara Y, Decker SA, Ohlfest JR, Okada H. Blokada COX-2 hamuje gliomagenezę przez hamowanie komórek supresorowych pochodzących od szpiku. Cancer Res. 2011; 71 : 2664–2674. doi: 10.1158 / 0008-5472.CAN-10-3055. Bezpłatny artykuł PMC ] [ PubMed ] [ CrossRef ]  ]

 

Kategoria: /